14-05-08

Een ongeluk komt nooit alleen, ...

We hebben het weer gekunnen bij ons thuis! Het was me het weekendje wel. Alles begon op vrijdagavond. Mijn papa, de sportman, speelt regelmatig eens een spelletje squash, volgens het motto: Sporten, dat is gezond! Nu was er vrijdag de laatste match van de squashcompetitie, en er was een gratis vat voorzien na afloop van de wedstrijden.
Wou hij nu persé bij de eersten zijn die konden douchen, of was het een ongelukkig toeval, ... geen mens die het weet, maar halverwege zijn tweede set sloeg het noodlot toe en verzwikte hij zijn enkel. Resultaat: +/- 2 weken krukken, en voet voorlopig niet meer te gebruiken!

Maar nu, dat was nog maar het begin van alle ellende. Nadat mijn mama zaterdagmorgen met mijn papa bij de dokter was langsgeweest, was het zaterdagnamiddag mijn beurt. Ik ben toch wel uit de zetel getuimeld zeker. Hoe ik dat gedaan heb, ... , geen mens die het weet, ikzelf nog het minst. Ik lig zo wat rustig te spelen in mijn banaankussen, zoals al zovele keren voordien, en plots lig ik daar, op de koude grond, met mijn hoofd eerst. Resultaat: een hersenschudding. Mijn mama en papa met mij in vliegende vlucht naar de spoedopname van het Heilig-Hart ziekenhuis van Roeselare waar ze al bijna eerst mijn papa onder handen namen, wat wil je, ...  Maar mama heeft hen vlug duidelijk gemaakt dat het om mij te doen was.
Ze hebben me daar dan wel gehouden zekers, en ondertussen ook mijn plots erger wordende bronchitis behandeld. 

Zo mochten mijn mama en ikzelf opnieuw een dagje of 4 in het ziekenhuis blijven, en heeft mijn moeke daar dan ook noodgedwongen haar eerste moederdag gevierd. Gelukkig met een prachtig cadeautje van mijn papa, en ook ééntje extra van mijn dagmoeder. Een surprise! Mijn dagmoeder had stiekem een jaarkalender gemaakt met al fotookes op van ikzelf, ... , hihi, mama was nog een beetje content. Dat heeft alle ellende toch nog een beetje goedgemaakt!

Gelukkig zijn we nu terug thuis, en heeft mama vlug de rest van de week verlof genomen om voor haar twee 'zieke' mannen te zorgen. Eigenlijk zijn we allebei al wat beter, maar we gaan 't haar niet vertellen zu, ze verzorgt ons veel te goed ;-)!

  Ikke, 11 maanden!

17:30 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Oeioei Jullie hebben dan ook niet veel van het mooie weer kunnen genieten. Hopelijk is ondertussen al alles ok?

Gepost door: valerie | 19-05-08

Ja hoor, mijn papa is bijna hersteld en ik helemaal! Nu moet mama nog bekomen ;-)

Gepost door: Robbe | 19-05-08

De commentaren zijn gesloten.